IN GESPREK MET...FRANS KUIJPERS

vrijdag 26 oktober 2018

Je moet altijd voorzichtig zijn om een bepaald oordeel over iets of iemand te hebben, maar in dit geval meen ik toch te mogen zeggen dat als er iemand is die in de geschiedenis van onze club, buiten het speelveld, van enorm grote betekenis is geweest, dat dat dan Frans Kuijpers is. De ouderen onder ons weten dat wel, maar het is voor de jongeren ook eens goed te lezen wat iemand, grotendeels als vrijwilliger, voor de club gedaan heeft.

Opleiding, werk en gezin: Ik ben getrouwd met Carolien Heesters en heb twee kinderen: Amanda en Niels. Ook heb ik vier kleinkinderen. Ik ben 67 jaar oud. Na de lagere school ben ik naar de LTS in Bladel gegaan en heb daar de richting autotechniek gevolgd. Daarna ben ik aan het werk gegaan; eerst 20 jaar bij vrachtwagengarage Bols &Kooijman in Hilvarenbeek en daarna 25 jaar bij APK van Abeelen , ook in Hilvarenbeek. Ik deed daar de mobiele autokeuring, dus reisde vooral Brabant door. Nu ben ik met pensioen.

Voetballoopbaan: Altijd SDO. In de jeugd speelde ik onder meer in een elftal met Louis Hendrikx, Jos de Bruijn, Jac Wouters, Walter Antonis, Sjef van de Voort en nog meer spelers die later niet in de selectie gespeeld hebben. We zijn dan ook nooit kampioen geworden. 
Bij de senioren heb ik vrijwel altijd in het tweede elftal gespeeld; op het middenveld of centraal achterin. Eén keer heb ik in het eerste gespeeld  (me kapot gelopen en geen bal geraakt). Ik had gewoon niet genoeg talent, maar ging wel altijd trainen. Mijn broers Sjef en Martien hebben wel in het eerste gespeeld. Het hoogtepunt voor mij was een doelpunt tegen Hulsel 2 met een trap vanuit de middencirkel. Gust Lavrijsen (doelman Hulsel) was totaal verrast,maar wie niet? Door knieproblemen moest ik rond mijn 25ste stoppen met voetballen en ben toen begonnen met andere ‘dingen’ voor SDO.

“Werkzaamheden” voor SDO: In 1975 kwam ik in het bestuur in plaats van Ben Goutsmits. Carolien heeft toen als eerste de hesjes genaaid die wel 20 jaar bij de trainingen gebruikt zijn.  Drie jaar later zijn we bij SDO begonnen met de prikbar. Er was nog geen kantine en er mocht in de prikbar ook geen alcohol gedronken worden. De prikbar was op de plaats waar nu de wc’s zijn. Mijn vrouw Carolien is toen de horecapapieren gaan halen en er werd een kantine gebouwd ( een heel stuk kleiner als die waar we nu in ‘zitten’). Carolien en ik hebben 11 jaar de kantine beheerd.
In deze tijd deden wij behalve de kantine beheren ook de shirts wassen en de kleedlokalen poetsen. Ik deed ook nog de lijnen trekken, was consul en ’s zondags ook nog enkele jaren grensrechter bij SDO 1. Van al dit werk  zijn we echt niet rijk geworden; het gebeurde allemaal tegen een erg kleine vergoeding. Mijn moeder Mien werd ook vaak ingeschakeld, ook als oppas voor onze kinderen. In 1990 zijn we met deze werkzaamheden gestopt. Al onze taken werden toen over verschillende personen verdeeld; dat was ook wel nodig, want wij staken er ontzettend veel tijd in. Een ander voorbeeld: als het lang droog was, ging ik vóór mijn werk naar het veld om de regenbuizen te verleggen en aan te zetten en ’s avonds na mijn werk werden de buizen dan verlegd. In deze jaren was ik ( waren wij is beter) alleen maar met SDO bezig.
Na 1990 bleef ik gewoon in het bestuur. Ik bleef consul, de kleedlokalen indelen, scheidsrechters en tegenstanders ontvangen, soms wedstrijden fluiten en was dus nog de gehele zondag op het sportpark. Dit bleef zo tot 2006. Toen ben ik uit het bestuur gegaan.

 

Afscheid: Ik kreeg door het bestuur als dank voor mijn vrijwilligerswerk als eerste SDO-er een receptie aangeboden en werd tijdens deze receptie ook koninklijk onderscheiden. Het was er heel druk en ook ONA bracht mij een serenade. De Zilveren en Gouden Speld van de KNVB had ik al eerder ontvangen. Hierna ben ik het wat rustiger aan gaan doen bij SDO, maar nu ik pensioen heb, ben ik door de week weer 3 tot 4 voormiddagen bij SDO om allerlei klusjes op het veld en in de gebouwen te doen.  Momenteel wonen wij even in Bladel ( totdat onze woning in Reusel klaar is) en ik ga dan altijd met de fiets naar Mierd. Klaas en Jan zijn er dan ook vrijwel altijd en ook anderen helpen bij het een en ander mee. Best gezellig!
Vervelend is wel dat ik prostaatkanker gehad heb, maar dat is nu gelukkig onder controle. Ook heb ik de ziekte van Parkinson, maar daar kan ik nu nog goed mee om gaan. Op zondag ben ik ook aanwezig in de bestuurskamer. Ik voorzie bestuursleden van de tegenstander van koffie en na de wedstrijd klets ik met hen.

Voetbal: Ik kijk veel Nederlands en Europees voetbal. Geen Engelse. Duitse enz. competities. Ben fan van Ajax. Begin jaren 70 gingen we met een vriendengroep ook vaak naar Europese wedstrijden van Ajax. We zaten dan gewoon in één vak met de supporters van de tegenpartij; moet je nou eens om komen. We zijn toen ook in 1971 naar de Europa Cup1 finale geweest tussen Ajax en Panathinaikos op Wembley in Londen. Ajax won toen met 2-0.
Ook zie ik bijna alle wedstrijden van SDO 1. Ik ga dan altijd ergens alleen staan. Heb ik geen gezeur aan mijn hoofd en kan ik ook een helft de grensrechter van de tegenpartij in de gaten houden.

Hobby’s: Op de eerste plaats natuurlijk SDO’39. In de club heb ik veel liefde en tijd gestoken. Al meer dan 25 jaar ben ik lid van Klein Akkoord en ben van deze vereniging ook jaren voorzitter geweest. Lang geleden ben ik ook voorzitter van de KWJ (Katholiek Werkende Jongeren) geweest. Ik ben in die tijd (jaren 70) disc-jockey geworden. Heb met de carnaval meer dan 30 jaar in De Ster gedraaid. Ook bij feestjes en partijen heb ik soms gedraaid. In die tijd ging er op zondag veel jeugd uit in De Ster en daar draaide ik dan ook. Ging vanuit de prikbar van SDO rechtstreeks door naar De Ster. We maakten regelmatig zondagen van ’s morgens 9 tot ’s nachts 2 uur!!
Op t.v. kijk ik alle muziekprogramma’s en volg de sportgebeurtenissen die ‘hot’ zijn (vorige week bijv. de volleybaldames).

Lage Mierde: Ben er geboren en getogen en op enkele jaren na, heb ik er ook altijd gewoond. Ik had hier niet weg gehoeven, maar Carolien wou graag terug naar Reusel, ook omdat je daar toch meer voorzieningen voor de ouderen hebt en alles dichterbij is. Ik heb in Lage Mierde altijd met liefde en plezier gewoond.

Toekomst: Wat mijzelf betreft denk ik nog in Reusel te wonen en hoop ik nog iets voor SDO te kunnen doen. Moet de gezondheid het natuurlijk wel toelaten.

Wat SDO betreft: ik denk dat we gaan fuseren met HMVV, Hulsel en Reusel Sport. Denk dat het nieuwe sportpark bij de rotonde komt. Totdat het zover is, zal SDO niet veel meer groeien. We zullen ontzettend moeten werken  om boven water te blijven, want de lasten komen op steeds minder vrijwilligers te liggen en dat zijn vaak ook nog ouderen. Kijk maar naar de bediening in de kantine. Hoeveel moeite heeft men niet om voldoende personeel te vinden. Men denkt nu vaak te makkelijk: “Alles komt toch wel goed”.

SDO 1 – Acht 1:  2-1

Ik geef de pass aan……………………………Martijn Hellegers.

 

 Harrie H.